خاطرات سفر به ايروان پايتخت جمهوري ارمنستان، واردوران آراكليان،
فصلنامه مرمت، سال دوم، شماره نوزدهم، پاييز 1386.
و او هم رفت و به ابديت پيوست
دكتر باقر آيتالله زاده شيرازي، شخصيتي نادر كه در تقوا و اعتقاد به نيكي، با وسع ديد، مدير و مدبر و قدرتي بيهمتا، عاشق هنر و معماري، بخصوص معماري ايران زمين، استاد بزرگ مرمت در قياس ملي و بينالمللي، مثل ستارهاي درخشان در آسمان پرتلاطم كشور درخشيد و به ابديت شتافت و همه دوستداران، همكاران، همياران، شاگردان و فرهيختگان هنر معماري كشور را ماتمزده، سوگوار، مبهوت و بهت زده گذاشت و رفت. پاياني نا به هنگام، چه برنامهها و آروزهايي كه ناتمام ماند.
اين چند سطر ناتاب به هيچ وجه امكان بروز احساس عميق بنده را نخواهد داشت، ليكن بهعنوان همدانشگاهي، دوست شخصي و خانوادگي و بعضاً همكار و هميار در كارهاي علمي و اجرايي، تمايل دارم كه چند خطي بنويسم. به خود ميبالم كه در سفري همراه با استاد و چند تن ديگر با استادان بزرگوار، جناب آقايان مهندس سعيدي، مهندس محبعلي و مهندس حيدري و مهندس وهابزاده به جمهوري ارمنستان جهت بازبيني، بررسي و طرح مرمت مسجد جامع شهر ايروان، مسجد كبود به ايروان سفر كردم تا هميار ايشان باشم. در اين سفر و سفرهاي بعدي، آقاي دكتر شيرازي با پشت كاري بيمانند تمام مطالعات و بررسيهاي لازم را در مورد مسجد كبود ايروان انجام دادند و طرحي را ارائه دادند كه با آن طرح مسجد كبود تعمير و بازسازي گرديد و امروزه مثل جواهري درخشان در قلب شهر ايروان پايتخت جمهوري ارمنستان ميدرخشد و اين يكي از كارهاي بزرگي بود كه ايشان در راه ايمان و خداوند انجام داد.
ياد آن مرد بزرگ و فروتن و پر محبت و راستگار همواره همراه ما ميباشد.
 |
